Çocukluğun eksik mevsimi

Mudanya’da kar, çocukluğumuzdan kalma bir hatıra gibidir; adı geçer ama kendisi pek görünmez. Denizle iç içe yaşamamız, düşük rakım ve ılıman hava şartları, ilçemizi kışın sert yüzünden korur. Bu yüzden Uludağ beyaza bürünürken Mudanya’da yağmur şemsiyeleri açılır, kar ise çoğu zaman gökyüzünde kalır. Bu durum artık sürpriz değil. Mudanyalı bunun farkında. Ama insan yine de pencereden baktığında bembeyaz bir manzarayla karşılaşmayı ister. Özellikle çocuklar için kar, sadece bir doğa olayı değil; bir heyecan, bir oyun, bir anıdır. Bizde ise kar çoğu zaman “yağmadı” cümlesinin sonunda kalır. Tam da bu noktada, insanın aklına sade ama sıcak bir düşünce geliyor; Kar Mudanya’ya gelmiyorsa, Mudanyalı karın ayağına gitsin. Kış aylarında, zaman zaman düzenlenebilecek kar gezileri, çocuklara unutulmaz bir deneyim sunarken ailelere de küçük bir nefes olabilir. Özellikle kendi imkanlarıyla böyle bir deneyimi yaşama şansı bulamayan çocuklar için bu tür organizasyonlar, fırsat eşitliği açısından ayrıca anlam taşır. Büyük organizasyonlara gerek yok. Birkaç otobüs, biraz çay, biraz kar topu… Bazen mutluluk, en sade anlarda saklıdır. Mudanya’nın denizi var, zeytini var, gün batımı var. Belki de eksik kalan tek şey, ara sıra ayakkabılara dolanan karda yürüyüş sesi. Karın yağmadığı bir kentte, karı hatırlamak bile bazen insanın içini ısıtıyor.